7 Eylül 2016 Çarşamba

BAŞKA BAŞKA




Derdini bilmedik, dermanını görmedik
Önümüze çıkmazsan kimsin demedik
Tanımaya çalışmamışız birbirimizi.
Benim gibi gülermişsin.
Gözyaşların varmış,
Güçlü görünmek ardına sakladığın.
Çarpıştık ya bundan sonra,
İnsanız, değerimizi bilelim.
Sen başka, ben başka olsak ta
Görmeden geçmeyelim...

Sezen

31 Ağustos 2016 Çarşamba

HASRET


"Derdini bilemedik,
Dermanın olamadık Gazi Paşa
Sana hasretimiz canü yürekten..." Turgut Uyar



BİZ




Biz insanları sevdik,
Çocuk, genç, yaşlı.
Gözlerinden dökülen yaşların,
Masumluğuna inandık.
İnsan olmanın hatırı için,
Bir omuz olduk, tutacak bir dal olduk.

Biz insanları sevdik,
Çocuk, genç, yaşlı.
Güldü mü gözlerinin içi sevinçten,
Unutup kendi derdimizi,
Hissedebildik yüreğinin ezgisini,
Söyledik şarkısını beraber..

Biz insanları sevdik,
Çocuk, genç, yaşlı.
İnsan olmak gerek dedik,
Düşenin dostu olmazmış gördük,
Bir tekme de sen vurma dedik,
Hep insan kalmaya çalıştık,
Giden gitti, biz gitmedik..


Sezen

VEDAT TÜRKALİ


Düşündüğünü söylemeye korkmaya başladı mı kişi, düşünmekten de korkmaya başlar.

Vedat Türkali


31 Temmuz 2016 Pazar

İSTEMEM




Uzun zaman bekleyince
Hevesin de kalmıyor zira
Alışıyorsun..
Tembellik belki de artık bilmiyorum.
Zamanın yaptığı bir şey daha işte
Yoruluyorsun..
Bir şey istemiyorsun,
Ki istesen ne olacak?
Her şey aynı kalsın yeter!
Kötü insanlar her yerde
Üzülüyorsun!


Sezen

İNAT




Kimse söyledi diye değil
İnadımdan umutluyum!
Daha çok vakit var diye dolaşırken,
Kaçırdığım vapurlar derdine yansın.
Zor günler geçince,
Belki biraz daha büyüdüğümde,
Her şey gönlümce olabildiğinde,
Vapurlar beni bekleyecek
Bensiz hiç bir yere gitmeyecek!

sezen

ECE AYHAN

18 Haziran 2016 Cumartesi

BEYAZ TÜLBENT




Evinin önündeki kaldırımı süpüren teyze geldi aklıma.Beyaz tülbentli teyzeyi her gün geçtiğim yolda ya evinin küçük penceresinde ya da kapısının önünde görürdüm. İşlek caddede kaldırım dahi olsa süpürdüğü yer onun kapısının önüydü ve temiz olmalıydı işte. Uzun zaman oldu ve o yaşlı  teyze ile müstakil evinin yerine apartman dikildi.Işıklı mışıklı, son derece modern görünüşlü, fiyakalı bir apartman.Apartmanın önündeki kaldırımı süpüren yok, apartmanın küçük, kendisi gibi küçük saksı çiçeği olan tül perdeli penceresi de yok. Apartman oldukça görkemli görünse de beyaz tülbentli teyzenin evi kadar güzel değil zaten...

Yıllardır aynı yolu yürürüm.Evim ve işim arasındaki hareketli caddenin kaldırımlarıyla birbirimizi iyi tanıyoruz.Hep önüme bakarak dalgın yürüdüğümden vitrinlerden çok kaldırım taşlarını görürüm.Dükkanlar sık sık değişiyor, eskiden fırın olan yerde başka bir şey satıyorlar artık mesela.Alış veriş için ideal caddemizde beyaz tülbentli bir teyze daha vardı yıllar önce. Kapısının önünde küçük bir oturağa oturmuş yoldan geçip gidenleri seyrediyordu onu gördüğümde.Sabah saatleriydi ve ben "günaydın teyze" demek istedim. Hızlı yürüyordum ve desem mi demesem mi diye düşünürken geçip gittim.Düşündüklerimi dile getirmek için çoğu zaman geç kalırım böyle. Babaannem de bahçe kapısını açar arkasına geçer ve gelen gideni seyrederdi rahmetli. Belki onu hatırladığımdan, beyaz tülbentli teyzeyi kapısının önünde bir kez daha görürsem günaydın  demeyi kafama koymuştum. Bir süre sonra o kapının önünde teyze yerine cenaze yıkama aracını gördüm. Bir daha da o teyzeyi hiç göremedim zaten. Geç kalmamak lazım içimden geçenleri geç olmadan söylemem lazım ama zaman benden daha hızlı.Beyaz tülbentli teyzeler yok artık, babaannem de yok. Bana kalan hatırlamak ve özlemek maalesef..


SEZEN