22 Şubat 2012 Çarşamba

YİNE DE


Hafiflik istedi gönlüm,
"Yeter" dedi çektiğin;
Yetmişti çünkü artık.
Ben de attım yükümü sırtımdan,
Savurdum hatıraları pencereden.
Arasıra düşünüyorum,
Çekilen onca sıkıntıdan sonra,
Her şeye rağmen;
Güzel günlerdi yine de,
Güzeldi yine de...


Sezen

6 yorum:

Dayatılanla Yaşayan dedi ki...

bu da güzeldi..

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Teşekkür ederim...

Bahar Dallarim dedi ki...

Zamanın külleri savruldu ,rüzgarlarla savrulan sararan yapraklar gibi.Her savrulan yaprak gibi yaşanmışlık ve bitmişlik içermekteydi.Geçen günlerle kül olan zaman sararan yaprak gibi yitip gitti.Nasıl yaprak toprağa karışıp toprakla bütünleşiyorsa zamanın külleri de anılarla birleşip hatıralar denizinde birikti yeri geldi hatırlandı yeri geldi gülümsendi yeri geldi lanetle dillendi.
Zamanın külleri bizi olgunlaştırdı ,hatalarımızı gösterdi bazen öyle oldu ki ben bunu yaşamıştım dedirtti ve dejavu gibi tekrar yaşandı.Zamanın külleri hatıra denizinden çıkıp kendini hatırlattı.Bazen kahkaha atıldı bazen içimizi burktu bazen de öfkelendirdi ama hep bir yaşanmışlık vardı.
uzun bir cvp oldu ama yüreğine sağlık

Profösör dedi ki...

Gönlümüzün hafiflik istemesi bir gönül hoşluğudur. Gönül asla ağırlık istemez, Gönül hoşnutluk ister, gereksiz yükler de kaldırmak istemez. Gönül mutluluk ve huzur ister. Gönül hoş ve hoşnut olmak ister. Hatıralar ağırlık yapınca insan zihninde yük olur. bu yükü hafifletmek için gereken güç büyük olur. Sevgi paslı gönüllerde tutmaz.

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Bahar Dallarim; her ne yaşanmışsa bir nedeni vardır..Pişmanlıklara da gerek yoktur..Zaman geçmektedir ve yapılacak çok şey vardır daha..Teşekkür ederim..

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Profösör, hafif olsun gönüllerimiz, sadece dostluğun ve sevginin sıcaklığı sarsın bizi...