29 Mart 2012 Perşembe

UYAN


Zamanın kıyısında
Altın saatin olmuş, kaç ayar!
Senin için akmıyorsa saatler
Kum saatin olsa ne çıkar!

Günlerin, takvimden koparılan yapraklar
Mevsim değişmiş, kaç yazar!
Uyan, bir yerinden tut zamanın
Yaşamak zorundayız,  ölene kadar!

Sezen

4 yorum:

Profösör dedi ki...

Zaman mı durdu, biz mi zamanı durdurduk.
Ashabı Keyf gibi uyuduk da, hababam uyuduk.
Tarih aktı, zaman aktı, sevgimiz aktı, biz aktık.
Bir kum saatinin penceresinden dünyaya baktık.

Kalktık baktık ki etrfımızda herşey değişmiş.
Değişmeyen bir şey varmış, oda sevgimizmiş.

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Sevgimiz, saygımız baki Profösör, zaman geçse de değişmez!Teşekkür ederim.

Âwdil dedi ki...

Zaman ve Ben

Yüreğim kanlı bir sırat köprüsü
Her ayak basan uçuruma düşer
Yalnızlık içimde hüzün türküsü
Alnımda hicranın gölgesi pişer

Yağmuru güneşle yıkayan benim
Bulutlar gövdemin peşinden gider
Doğmadan örülen beyaz kefenim
Her haziran güneşe selam eder

Gönlümden acı süzülür durmadan
Yıllar rüzgâr gibi önümden geçer
Daha karanlığa bile varmadan
İçimden ışıksız bir adam göçer

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Awdil; ne diyebilirim ki, çok güzel dizeler, duygulandım ve hoşgeldin, mutlu ettin...