7 Ekim 2011 Cuma

HAYATA


Farkettim ki ben hayatın,
Kıyısında köşesinde, sevdiğim bir kuytusunda,
Bir şeyler olmasını bekleyerek yaşamışım.
Sevdiğim, istediğim şeyleri erteleyerek.
Düşünmeden konuşmamış, düşünmeden davranmamış,
Özlemişim, beklemişim, dilemişim..
Yalnızlığımı bilemişim kuytularda,
Yokluğu büyütmüşüm kalabalıklarda.
Koşa koşa, gürültüyle gelmemiş atlar,
Büyük sevindirici haberler başka baharlara kalmış.
Küçük şeyleri önemsemeyi öğrenmişim,
Beklemeyi azaltarak..
Umutsuzluklar çoğaltmışım,
Başıma taç yaptığım şanssızlıklarımda.
Olmayacak dualar öğrenmişim,
Amin demeyi unutmayarak sonunda.
Ben geldim demiyorsa mucizeler,
Ben gideceğim artık onlara..
Bir de böyle deneyelim!
İstemenin haklı gururuyla,
Başım dik, sana geliyorum hayat...
Elini uzat!!!


Sezen

4 yorum:

Profösör dedi ki...

Ellerin boş kalmasın..
Hayat seni sarmalasın..
Herşeyin bir hikmeti var.
Sadece ebessüm etsin bana
Gönlümdeki yar
Gözlerindeki derin bakış
beni sürüklesin peşinden
Diyar diyar..

"P"

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Devam profösör, oluyor işte...

NANİ dedi ki...

Değişim zamanı...

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Değişmek lazım...