12 Aralık 2010 Pazar

ÜŞÜDÜ YÜREĞİM


Soğuk bir gün, kara kış geldi kapıya dayandı.
Üşüdü ağaçlar, üşüdü kuşlar, üşüdü yüreğim.
Kumrular hala bekliyorlar mı baharı?
Vazgeçiyorum yavaş yavaş baharları beklemekten
Seninle ben, kumru olamadık; belki o yüzden!

Sezen

4 yorum:

Profösör dedi ki...

Gerçekten de Sizin yüreğiniz kışın üşüyor; bahar gelse de, yaz gelse de üşüyecek mi? Bence sağlam bir yürek; olabildiğine duyarlıysa ise ısınacak ve ısıtacaktır.

Harfleri, kelimeleri, dizeleri hakkaıyla ve hakkaniyetle yerli yerine koyabilmek hassas bir teraziye sahip olabilmektir. Bu hassas terazi sarrafların kullandığı duyarlı terazi olduğu kadar, ondan daha önemli ve değerli hukukçuların kullandığı adalet terazisidir.

Teşekkür ederim.

üryan dedi ki...

Kumrular hala bekliyorlar mı baharı?

kumrular baharı bekliyordur eminim..
Ama, beşer hafızası işte; nisyan ile malul ne yazık ki..

**
Seviyorum yazdıklarını Sevgili Sezen..
İddiasız bir iddiası var kelimelerinin.. Sakin ve kendi halinde..
Ama yürekten..
Öyle işte.. Sanki sevmenin nedeni olurmuş gibi..

Güzel bir hafta dilerim..

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Sevgili profösör, bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı olduğu gibi inanın sizin her yazdığınızın yorumunuzun hatırı da benim için kırk yıl.Hukukçuların adalet terazisi demişsiniz gülümsedim, hukukçu olduğumdan belki:)Yüreğimizin hep ısınması dileğiyle....

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Sevgili Üryan, yazdıklarınızda hep kendimi buldum.Kelimeleri kullanışınıza hayranım ve eminim çok güzel bir yüreğiniz var.Sevgimiz karşılıklı inanın...